De Wereldomroep maakte ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan een speciale uitzending met studenten van alle Antilliaanse eilanden, Aruba en uit Suriname. Ze spraken over praktische problemen, zoals hoe je rond moet komen van je studiebeurs. Maar ook over emotionele zaken als: wat doe ik na mijn studie? In hoeverre ben ik mijn eiland iets verschuldigd en moet ik de Curacaose of Sintmaartense economie verder helpen opbouwen?

De Antilliaans-Arubaanse Edsilia Rombley zong het nummer waar ze Nederland mee gaat vertegenwoordigen bij het Eurovisiesongfestival 'Nooit meer zonder jou'. En de Surinaamse Nina, de eerste vrouwelijke MC, rapte over hoe zij zich in Nederland voelt als onderdeel van zij noemt 'de 2e generatie'. Stand-up comedian Marlon Kicken werkte op de lachspieren met zijn identiteitscrisis: is hij nu Brabander of Antilliaan? Of geen van beide?

Studenten vormen de meest duidelijke brug tussen de Antillen, Aruba en Nederland. Jaarlijks komen er honderden scholieren van alle eilanden om in Nederland te gaan studeren. Wat opvalt is de keuze voor toekomstgerichte studies: rechten, bedrijfskunde, medicijnen, of communicatiewetenschap. Een Antilliaan of Arubaan die naar de Toneelacademie gaat, is moeilijk te vinden.

Studenten die al een tijdje in Nederland zijn, benadrukken hoe belangrijk het is om een goede studiekeuze te maken. Bijvoorbeeld de Curaçaose Vicky Trinidad; ooit kwam ze hier om te studeren, inmiddels is ze de eerste Antilliaanse decaan op een Hogeschool: "Kies bewust want je gaat een grote studieschuld maken, dus wees daarop voorbereid." De studente Kristy Niessen, eerstejaars HBO studente rechten drukt de aankomende studenten het volgende op het hart: "Weet waarom je naar Nederland komt. Je moet je aanpassen aan de Nederlanders omdat je toch op bezoek bent hier. Vergelijk het maar als je op Curaçao bij je buurvrouw langs gaat, dan pas je je ook aan."

Kristy heeft een Antilliaanse moeder en een Limburgse vader. Dat deel Nederlandse opvoeding ervaart ze beslist als een voordeel nu ze vanuit Curaçao naar Nederland is gekomen om te studeren. Heimwee heeft ze wel; ze is al teruggegaan op vakantie naar Curaçao in die driekwart jaar dat ze in Nederland is.

De Surinaamse Imran Taus heeft elke dag contact met Suriname. Bellen is een beetje duur dus het gaat via msn. Taus: "Het geeft een lekker gevoel als je elke dag contact hebt met het thuisfront. Ik heb een hechte vriendengroep achtergelaten daar. Zo ben ik ver van huis, maar toch dichtbij."

Wat zijn nou dé tips om een gezellige maar ook geslaagde studietijd te hebben in Nederland? Word lid van een studievereniging, klinkt de algemene aanbeveling. Maar ja, van een Antilliaanse of Surinaamse of juist van een Nederlandse? Daniela Cohen-Henriquez, geboren op Curacao, is voorzitter van Passaat. Dit is een Rotterdamse studievereniging speciaal voor Antillianen en Arubanen: "Nederlandse studentenverenigingen houden weinig rekening met allochtone studenten. Ze drinken veel bier en dat is het dan. Dat past gewoon niet bij ons! Antilliaanse en Surinaamse studentenverenigingen geven je een warm gevoel, daar voel je je welkom."

Op de vraag van de Curaçaose scholier Quincy hoe je ervoor kunt zorgen dat je geaccepteerd wordt, antwoordt Christina van de Hogeschool Windesheim in Zwolle: "Wees gewoon jezelf. In de introductieweek maak je kennis met allerlei studenten, dat is leuk. Soms maken ze stomme grappen; dan vragen ze je of er bij jou thuis ook pindakaas wordt gegeten. Ach, ik wind me er niet teveel over op."

Teruggaan of niet?

Dat blijkt een moeilijk en vaak emotionele vraag voor veel studenten. Eerstejaars Kristy Niessen is nu nog vastbesloten terug te gaan. Maar de ouderejaars geven aan eerst wat geld te willen verdienen in Nederland. Bijvoorbeeld de Curaçaoënaar Richard Margarita, hij kwam als freemover, dus zonder studiebeurs naar Nederland: "Ik ben eerst bij mijn tante in Nijmegen gaan wonen. Nu wil ik graag in Zuid Amerika afstuderen. Pas na mijn pensioen ga ik misschien terug naar Curaçao!"

De Bonairiaan Herson Martinus studeert autotechniek. Niet om zomaar monteur te worden, vertelt hij, maar om onze auto's te pimpen en het aantal pk's op te voeren. Daar is echt geen markt voor op Bonaire of Curaçao, dus hij piekert er niet over om terug te gaan: "Geld is voor mij belangrijk. Een eigen bedrijf daar beginnen kost te veel geld. Mijn hele budget gaat hier op aan huur, studiekosten, eten en mobiel telefoneren! Bovendien, ik voel me hier in Nederland meer thuis, ik blijf hier." Zijn vriend, de Bonairiaan Christopher Frans ziet het anders: "Ik studeer Bestuurskunde en ga zeker terug. Met die nieuwe status van Bonaire hebben die Nederlanders mij hard nodig daar om op hun geld te letten!" Dat oogst een groot applaus. http://antilliaans.caribiana.nl/cultuur/car20070424_studentenuitzending

nieuws

Onderwijs