Dezelfde groepen jongeren hebben ook meer dan gemiddeld het gevoel dat zij weinig mensen in hun omgeving hebben om mee te praten. Van de Turkse jongeren is dat bijvoorbeeld zesentwintig procent en van de Marokkaanse vijfentwintig procent. Bij de Nederlandse jongeren is dat tien procent. Volgens O+S heeft dit vooral te maken met de plekken waar ze elkaar ontmoeten, zoals bij de sportvereniging, op school en bij het uitgaan. De kans is erg klein dat verschillende etnische groepen daar onderling contact krijgen.

Onderwijs
Van de autochtone jeugd geeft zeventig procent aan vooral met leeftijdsgenoten uit de eigen etnische groep om te gaan. Volgens O+S gaat het al mis in het basis- en voortgezet onderwijs. Daar begint de segregatie, met zwarte en witte scholen. Alleen in het hoger onderwijs is sprake van een goed contact tussen diverse groepen jongeren.

Cultuur en sport
Een aanzienlijke groep allochtone jongeren, met name Turkse, richten zich in het culturele leven bovendien vooral op familiebijeenkomsten. Gezien het besloten karakter van deze feesten, die vaak in de familiesfeer plaatsvinden, is de kans dat jongeren met een verschillende etnische achtergrond elkaar daar treffen gering. Overigens, is er op dit gebied wel een positieve ontwikkeling te zien: de sport- en cultuurparticipatie blijven achter, maar er is wel een duidelijke verbetering te zien ten opzichte van allochtonen van de eerste generatie.

Aanpak
Volgens O+S is het lastig de problematiek aan te pakken, aangezien er sprake is van een geografische spreiding van groepen over de stad. Wil de gemeente daadwerkelijk jongeren meer met elkaar in contact brengen, dan moet ze over die geografische grenzen heen gaan, zo luidt het advies.

nieuws

Sociale cohesie

Sociale cohesie algemeen