• Tweederde van de Turkse en Marokkaanse vrouwen bevindt zich in een kansarme positie. Deze vrouwen hebben weinig of geen opleiding genoten, hebben geen baan en een laag inkomen.
• De positie van Surinaamse en Antilliaanse vrouwen is aanzienlijk beter. Van hen verkeert een derde in een kansarme positie. Molukse vrouwen nemen een tussenpositie in, tussen enerzijds de Surinaamse en Antilliaanse vrouwen en anderzijds de Turkse en Marokkaanse.
• Meer dan de helft van de Surinaamse, Molukse en Antilliaanse vrouwen heeft een baan; dat is vrijwel hetzelfde percentage als bij de Nederlandse vrouwen. Van de Turkse en Marokkaanse vrouwen had in 2002 iets meer dan een kwart een baan.
• Surinaamse vrouwen hebben de hoogste inkomens, Marokkaanse vrouwen de laagste.
• Turkse en Marokkaanse vrouwen trouwen vroeg, meestal met een partner uit het land van herkomst. Wel krijgen vrouwen uit de tweede generatie in vergelijking met hun moeders minder en op latere leeftijd kinderen.
• Turkse en Marokkaanse mannen en vrouwen die zich vanwege een huwelijk in Nederland vestigen, verkeren in een ongunstige positie. Dit geldt nog meer voor de vrouwen dan voor de mannen.
• Voor de allochtone meisjes die vanaf het begin het Nederlandse onderwijs volgen ziet het beeld er aanmerkelijk gunstiger uit. Surinaamse meisjes staan er het beste voor. Turkse en Marokkaanse meisjes hebben in het voortgezet onderwijs hun achterstand op de jongens ingelopen. In vergelijking met de prestaties van autochtone leerlingen is er overigens nog wel sprake van achterstand.