De resultaten zijn schokkend, want iets meer dan de helft van de Marokkanen en bijna de helft van de Turken zegt er het afgelopen jaar een keer of vaker met rassendiscriminatie te zijn geconfronteerd. Ook Surinamers (40 procent) en Antillianen (37 procent) hebben er veel mee te maken. Ongeveer 2 procent van de autochtonen zegt op een discriminerende manier te zijn bejegend door allochtonen. Jaarlijks zijn er enkele duizenden gewelddadige racistische incidenten.

De onderzoekers constateren voorzichtig dat mogelijk 400 duizend tot 475 duizend allochtonen en 100 duizend tot 300 duizend autochtonen het afgelopen jaar in het dagelijks leven te maken hebben gehad met discriminatie op grond van hun land van herkomst, geloof of huidskleur. Dat gebeurde op straat, in de bus of de disco, maar vooral op de arbeidsmarkt en in het onderwijs. Rassendiscriminatie vormt zo een belemmering voor allochtonen om te integreren en volwaardig deel te nemen aan de samenleving.

Opvallend is dat ongeveer driekwart van de slachtoffers van rassendiscriminatie daarover nooit heeft aangeklopt bij een instantie, zoals een meldpunt discriminatie, of de politie. Gemiddeld minder dan 10 procent heeft wel alle incidenten gemeld. De meeste mensen melden discriminatie niet, omdat ze denken dat dat toch niet helpt. Ook willen velen er gewoon geen aandacht aan besteden.

Het onderzoek werd gehouden onder bijna 1700 allochtone en autochtone Nederlanders. Het is voor het eerst dat er zo'n grootschalig onderzoek is gedaan naar de aard en omvang van rassendiscriminatie in ons land.

nieuws

Sociale cohesie

Discriminatie