• discriminatie op grond van afkomst of huidskleur neemt niet toe.
• een aantal vormen van structurele discriminatie is hardnekkig, zoals op de arbeidsmarkt.
• de politiek-maatschappelijke commotie van de laatste jaren heeft de verhoudingen tussen autochtonen en allochtonen niet op zijn kop gezet, maar door de negatievere opinies groeit er wel een kloof.
• de tolerantie van burgers staat op de tocht door de verharding van het maatschappelijk klimaat.
• zogenaamde nieuwe vormen van discriminatie, zoals door allochtone daders en op internet, moeten niet worden overdreven.
• discriminatie door allochtonen kan, omdat hun maatschappelijke positie verbetert, in de toekomst meer maatschappelijke gevolgen hebben.
• in de integratiediscussie speelt het islamitisch geloof een rol. Naast sociaal-economische, culturele en taalkenmerken, kan religie een deel van de verschillen verklaren tussen Marokkanen en Turken enerzijds en Surinamers en Antillianen anderzijds.
• antisemitisme neemt toe, tegen de trend in van afname van discriminatie. Leden van de minderheidsgodsdiensten islam en jodendom staan in Nederland onder druk, vergeleken met aanhangers van andere godsdiensten.
• draagvlak voor de opvang van politieke vluchtelingen en het aantal extreme racistische uitingen gericht op vluchtelingen neemt af. Vergeleken met andere groepen hebben zij nog vaak te maken met geweld dat tegen hen gericht is.
• extreem-rechts wordt in Nederland een steeds geringer verschijnsel.

Tenslotte waarschuwt het LBR dat de lange termijn trend van toenadering verloren kan gaan wanneer de tegenstellingen in het opinieklimaat aanhouden. Overheid en politici moeten, volgens het LBR, oppassen dat ze niet teveel achter de huidige tijdsgeest aanlopen, en meer leiderschap tonen bij het herstel van het vertrouwen dat de integratieproblemen in Nederland kunnen worden opgelost.