48-uursservice-nieuwsbrief-webwinkel-Perskamer
 
Trefwoord
dot
dot
Zoekenleeg
logo NICIS
home > thema's en dossiers > Wonen > Segregatie > De buurt als belemmering?
logo NICIS
Print paginaContactSitemap
-
  • thema's en dossiers
  • actueel
  • bijeenkomsten
  • parels van integratie
  • kennisprogramma's
  • contact
  • over KIEM
-
-
-Wetenschappelijke onderzoeken
Wensen, praktijken...Effectiviteit van ...Over insluiting en...meer
Uit elkaars buurt....Eenheid, verscheid...Zwarte vlucht. De ...Oratie: Stad, buur...Ruimtelijke segreg...

Artikelen

Beleidsnota Integr...Brief aan de Tweed...
-
-
De buurt als belemmering?
0

Inleiding
Allochtonen zijn niet gelijkmatig over Nederland verspreid. Zij wonen vooral in het westen van het land, zijn in hoge mate geconcentreerd in de steden en daarbinnen in bepaalde wijken. In ‘De buurt als belemmering?’ van het Instituut voor Sociologisch-Economisch Onderzoek staat de laatste vorm van ruimtelijke concentratie van allochtone bevolkingsgroepen centraal.
Probleemstelling
In welke mate is de etnische concentratie van de woonbuurt van invloed op de leefomgeving en de maatschappelijke positie van allochtonen?
Beschrijving
Zowel in beleid als wetenschap wordt de mogelijkheid geopperd dat de woonomgeving van invloed is op de maatschappelijke positie van allochtonen. De ruimtelijke concentratie van allochtonen zou hun integratie in de Nederlandse samenleving belemmeren. Of beter gezegd: het tekort aan (potentieel) contact met autochtonen plaatst allochtonen in een isolement van waaruit zij de taal onvoldoende leren beheersen en niet op de hoogte geraken van de gebruiken van de Nederlandse samenleving. Dit zou een negatieve uitwerking hebben op hun sociaal-economische en sociaal-culturele positie. In dit licht bezien lijkt het (al dan niet actief) spreiden van allochtonen over ‘wittere’ wijken een voor de hand liggende oplossing. Bovendien, zo is de heersende gedachte, leidt spreiding van allochtonen dan wel autochtonen, tot een hogere mate van leefbaarheid in concentratiewijken.
Conclusies
• De huisvesting in concentratiewijken is voor de meeste bewoners geen vrijwillige keuze, dit vooral gegeven de lagere mate van leefbaarheid waar allochtonen mee te maken hebben, de hoge verhuiswens en de grote discrepantie tussen de feitelijke en gewenste woonomgeving.
• Ruimtelijke spreiding lijkt aan te sluiten op de woonwensen van de allochtonen zelf.
• Voor veel bewoners van concentratiewijken geldt dat er een grote afwijking bestaat op het gebied van woonwensen. Een groot deel geeft aan in een groenstedelijk, dorps of soms zelfs landelijk woonmilieu te willen wonen.
• Bewoners van concentratiewijken zijn verre van tevreden over de leefbaarheid van hun wijk en verschillen tussen allochtonen en autochtonen bestaan er op dit punt nauwelijks. Ook dit duidt op een onvrijwillige huisvesting in deze wijken.
• Ook allochtonen associëren de achteruitgang van hun wijk met de instroom van allochtonen, maar dan wel die van andere groepen dan de eigen etnische groep. Er bestaat dan ook een hoge verhuiswens onder bewoners van concentratiewijken.
• Behalve dat spreidingsbeleid de leefbaarheid van wijken wil verhogen, zou het tegengaan van etnische concentraties een instrument kunnen zijn bij de bevordering van integratie van allochtonen.
• Etnische concentratie vertoont een sterke, negatieve, samenhang met de mate waarin allochtonen contact hebben met autochtonen, ook wanneer rekening is gehouden met individuele kenmerken van bewoners.
• Etnische concentratie blijkt vooral samen te hangen met het contact dat allochtonen onderhouden met autochtonen. De buurt heeft invloed op het al dan niet hebben van werk en de moderniteit van iemands opvattingen, en indirect, via het contact met autochtonen, op de beheersing van de Nederlandse taal en de culturele oriëntatie, maar deze effecten zijn niet heel groot.
• Het is niet de ‘schuld’ noch de wens van allochtonen om geconcentreerd te wonen. Veel allochtonen willen juist naar betere buurten verhuizen, waar meer groen is, kinderen veilig buiten kunnen spelen en waar meer autochtonen wonen, opdat hun kinderen en zijzelf de taal beter leren spreken. Zij beschikken echter niet over de mogelijkheden om die verhuiswens te realiseren.
Datum uitgave
01/01/2005
Gegevens publicatie
Auteur: Laan Bouma Doff W. van der
ISBN: 90 232 4137 1

Links
Van GorcumSEOR-ISEO

Documenttype
onderzoek
Thema's
Wonen
Trefwoorden
Segregatie
 


 dot
© 2007 Nicis Institute-colofon-disclaimer-privacydotRSS feed