Allochtone politieagenten zeggen twee keer zo vaak te worden gepasseerd bij opleidingen en promoties. Ruim veertig procent voelt zich achtergesteld. Ook krijgen zij veel vaker discriminerende opmerkingen voor de kiezen.

Dit kan niet puur op beleving zijn gebaseerd, stelt het rapport, want "ook autochtone chefs bevestigen deze visie". Het probleem speelt meer bij Marokkaanse en Antilliaanse medewerkers dan bij Turkse of Surinaamse collega's.

"Er wordt gediscrimineerd bij de politie," zegt Frits Vlek van Politie en Wetenschap. "Dit geldt vooral voor allochtone politiemedewerkers na de opleiding." Niettemin wil achttien procent van de allochtone medewerkers binnen afzienbare tijd het korps verlaten.

Deze statistieken zijn bekend, zegt Cees den Bakker van de Raad van Hoofdcommissarissen. De politie steekt veel energie in het aannemen van allochtone agenten. Zij zijn van groot belang om gezag uit te stralen, aldus Den Bakker: "Je moet een afspiegeling zijn van de maatschappij."

Dat deze praktijken blijven bestaan, is volgens de onderzoekers mede te wijten aan de bedrijfscultuur: "Het domweg negeren van de problematiek - niet meewerken, ontkenning - was bij leidinggevenden soms de favoriete strategie. Het hoeft geen betoog dat dat geen productieve strategie is."

In de vier grote steden wordt aanzienlijk meer gediscrimineerd dan daarbuiten. Hoe het is gesteld met Amsterdam, wil Vlek niet zeggen. De korpsleiding van Amsterdam wil niet reageren.

nieuws

Werk

Werk algemeen