• Geregistreerde criminaliteit bij jeugdigen uit nieuwe etnische groepen in absolute zin blijkt beperkt maar is in relatieve zin verontrustend. De aard van de delicten wijkt echter niet in bijzondere mate af van het gemiddelde beeld. In absolute aantallen was in 1999 en 2000 ongeveer een zevende van alle 12- tot en met 24-jarige verdachten geboren in een ander land dan Nederland, de Antillen & Aruba, Suriname, Turkije of Marokko.
• Analyse van het delictpatroon wijst uit dat bij Polen en Italianen het aandeel vermogensdelicten bovengemiddeld is. Jeugdigen uit Frankrijk, België en Duitsland zijn relatief vaak verdacht van opiumdelicten. Maatregelen op gebied van criminaliteitspreventie ten aanzien van Europese groepen zijn waarschijnlijk het meest op hun plaats in de grenssteden en de grote steden, die het meest met drugsproblematiek te maken krijgen.
• Criminaliteit en probleemgedrag worden gesignaleerd bij jongeren uit Oostbloklanden, Angola en Somalië. Dit betreft vooral vermogens- en geweldsdelicten, en bij jeugdigen uit het Oostblok en Angola ook georganiseerde criminaliteit vanuit het herkomstland. Ten aanzien van Chinese jongeren worden veel verborgen problemen vermoed.
• De rode draad is de aanbeveling om bij de ontwikkeling van beleid voor nieuwe etnische groepen recht te doen aan de individuele omstandigheden van jeugdigen en ouders, in plaats van aan de opgestelde regels. Een belangrijk knelpunt daarbij is dat het toekomstperspectief van deze mensen in Nederland onduidelijk is, zowel voor henzelf als voor organisaties en beleidsmakers. Dit belemmert hun integratie op tal van terreinen.
• De onderzoekers pleiten voor veel meer onderzoek naar de leefsituatie van jeugdigen en gezinnen uit nieuwe etnische groepen. Het huidige gebrek aan kennis leidt ertoe dat beleid moet worden gemaakt op basis van indrukken in plaats van op basis van systematisch verzamelde kennis. Er is onderzoek nodig naar het ontstaan van delinquentie en de factoren die daarop van invloed zijn in elk van de onderzochte groepen.
• Ten slotte is onderzoek nodig naar het bereik en de effectiviteit van HALT, jeugdreclassering en andere maatregelen die in het kader van het (jeugd)strafrecht kunnen worden genomen.