In vier gespreksbijeenkomsten wordt gevraagd hoe allochtone moeders zelf opgevoed zijn en wat er van hen verwacht werd. Dit wordt vergeleken met de waarden en normen die zij hun eigen kinderen mee willen geven en de verwachtingen die zij van hen hebben. Hierbij komen problemen en dilemma's van de opvoeding boven water. Vervolgens gaan de moeders in huiswerkopdrachten in gesprek met hun kinderen. Deze werkwijze maakt moeders bewust van hun rol en invloed als opvoeder.

Naast de gespreksbijeenkomsten portretteert Robert de Hartogh allochtone vrouwen in hun moederrol. In woord en beeld wordt gezocht naar de verbinding of breuk tussen de boodschappen die de jonge moeders vroeger mee hebben gekregen in hun opvoeding en de boodschappen die zij nu op hun beurt zelf doorgeven aan hun kinderen.Deze foto's worden gebruikt voor een rondreizende expositie. Deze expositie dient ter inspiratie voor nieuwe groepsgesprekken tussen allochtone en autochtone moeders over opvoeding. Hiermee wordt een dialoog op gang gebracht over verschillen en overeenkomsten tussen opvoeders.