• driekwart van alle Turken en Marokkanen die in Nederland huwden, heeft de partner gevonden in het land van herkomst. Dit trouwen over de grens komt minder vaak voor bij de tweede generatie, in Nederland geboren of hier vóór hun 6de aangekomen, maar de verschillen tussen de generaties zijn niet erg groot.
• een belangrijke oorzaak van het trouwen over de grens is de kloof tussen jongens en meisjes in de Turkse en Marokkaanse gemeenschap in Nederland. De jongens wensen een traditioneel gezinsleven, terwijl de meisjes een relatie nastreven op basis van gelijkwaardigheid.
• hoewel Turkse en Marokkaanse jongeren tegenwoordig vrijer zijn in hun partnerkeuze, is de invloed van de familie nog altijd erg groot. Dit is deels een gevolg van het traditionele taboe op vrije omgang tussen jongens en meisjes, waardoor eventuele partners elkaar nauwelijks kunnen leren kennen.
• aangezien religie een belangrijke rol speelt, ligt een huwelijk met een niet-Islamitische (Nederlandse) partner niet voor de hand.
• door het gewijzigde immigratiebeleid is het huwelijk een van de weinige overgebleven mogelijkheden om nog te emigreren uit het land van herkomst. Toch is dit economisch motief niet de enige reden voor het trouwen over de grens.
• de populariteit van het trouwen over de grens heeft tot gevolg dat Turkse en Marokkaanse kinderen steeds vaker opgroeien in een gezin waarvan de ene ouder ook zelf is opgegroeid in Nederland, terwijl de ander op volwassen leeftijd naar Nederland is gekomen. Dit betekent dat de laatste pas aan het begin staat van een inburgeringsproces. De integratie van het gezin in de Nederlandse samenleving zou hierdoor kunnen worden bemoeilijkt.