Als mensen uit de doelgroep bij een eerste oproep niet komen opdagen kun je hopen dat ze bij een tweede of derde oproep wel komen, maar erg realistisch is dat niet. Deze passieve aanpak kost veel tijd en energie en levert in de meeste gevallen weinig op. Het is veel doeltreffender om vanaf het begin een actieve werkwijze te kiezen. In dit geval betekent dat vindplaatsgericht werken: mensen benaderen in hun eigen omgeving. Niet op een agressieve manier, maar opbouwend en persoonlijk. Deze methode valt of staat dan ook met de persoon die deze functie vervult. Het moet iemand zijn die de taal spreekt van de doelgroep, niet als bedreigend wordt ervaren en standvastig is.

Eind maart leverde MIP 25 namen aan van nieuwkomers zonder uitkering, die zich na herhaalde oproepen voor de voorlichtingsbijeenkomst niet hadden gemeld. Vrijwel direct daarna ging de projectleider van IDplein op pad om deze potentiële kandidaten te traceren. Door de actieve wijze van benaderen (huisbezoeken, aanbellen bij de buren, een paar keer per dag terug komen) lukte het om snel het merendeel van de mensen te bereiken; op 3 mei was er contact geweest met ruim 85% van de aangeleverde kandidaten. Van hen bleeks slechts 17% op korte termijn voor een inburgeringstraject in aanmerking te komen. De belangrijkste redenen hiervan waren: het reeds hebben van een baan (39%), het volgen van een opleiding (22%), ziekte of zwangerschap (13%), verhuizing of remigratie (9%). Om toch aan de gewenste instroom te komen, werden nog circa 50 namen van nieuwkomers verstrekt. Door de vindplaatsgerichte werkwijze van IDplein zijn hiervan in korte tijd weer 43 personen bereikt.
Van deze groep komen 28 personen mogelijk in aanmerking voor ontheffing. Met de overige 15 nieuwkomers is een intakegesprek gearrangeerd bij MIP. Daaruit zal blijken of en wanneer ze een inburgeringstraject zullen gaan volgen.