De hoogte van de eigen bijdrage bij een aanbod voor een (gecombineerde) inburgeringsvoorziening aan inburgeraars bedraagt € 270 (artikel 23, tweede lid, van de Wet inburgering). Bij het vaststellen van de hoogte van de eigen bijdrage is de positie van uitkeringsgerechtigden als vertrekpunt gekozen. Het grootste deel van hen heeft een inkomen op het niveau van op of rond het sociaal minimum. Uitgangspunt is geweest dat de eigen bijdrage proportioneel moet worden geacht, juist ook voor deze groep. Uit het oogpunt van het beperken van de administratieve lasten is er voor gekozen één vaste eigen bijdrage te kiezen. De gemeente regelt in een gemeentelijke verordening de inning van de eigen bijdrage door de gemeente en de mogelijkheid van betaling in termijnen.

Uit de parlementaire behandeling van de Wet Inburgering en uit de context van die wet volgt dat deze wet als passende en toereikende voorziening is aangemerkt voor wat betreft de eigen bijdrage. Daarom hoeft in beginsel geen bijzondere bijstand te worden verleend ten behoeve van deze eigen bijdrage. Uit het doel zelf van een verplichte eigen bijdrage – namelijk het benadrukken van de eigen verantwoordelijkheid die de inburgeraar draagt – vloeit voort dat de bijzondere bijstand zich in beginsel niet leent voor deze verplichte eigen bijdrage. Een uitzondering op bovenstaande kan zich voordoen als er sprake is van een samenloop van de kosten van de eigen bijdrage met andere noodzakelijke kosten die voortvloeien uit bijzondere individuele omstandigheden. In dat geval kunnen gemeenten de eigen bijdrage betrekken bij de beoordeling van het recht op bijzondere bijstand.

nieuws

Integratie > Inburgering

Inburgering algemeen