De kern van het wetsvoorstel is de invoering van een inburgeringsplicht. Deze verplichting wordt ingevoerd voor vreemdelingen die duurzaam in Nederland willen verblijven en voor enkele categorieën genaturaliseerde Nederlanders in de leeftijd van 16 tot 65 jaar. Toetsing gebeurt door middel van een inburgeringsexamen. Personen die zich op vrijwillige basis in Nederland willen vestigen, moeten een toets afleggen in het land van herkomst. Uitgangspunten van het voorstel zijn als volgt:
• Voor vreemdelingen die niet minstens acht jaar van de leerplichtige leeftijd in Nederland hebben gewoond, geldt een inburgeringsplicht.
• Aan de inburgeringsverplichting is voldaan, zodra het inburgeringsexamen is behaald.
• Genaturaliseerde Nederlanders die niet aan bovenstaand criterium voldoen en vóór april 2003 genaturaliseerd zijn tot Nederlander, komen in aanmerking voor een aangepaste inburgeringsplicht. Genaturaliseerde Nederlanders die jonger dan 16 jaar of ouder dan 65 jaar zijn of beschikken over een inburgeringscertificaat vallen niet onder deze wetgeving. Ook genaturaliseerde Nederlanders die een opleiding volgen voor een dergelijk certificaat worden uitgesloten van de inburgeringsplicht. Tenslotte kan de inburgeringsplicht niet opgelegd worden aan degenen die zich kunnen beroepen op internationaalrechtelijke bepalingen.
• De verantwoordelijkheid van de inburgeringsplicht ligt voornamelijk bij de inburgeringsplichtige. De inburgeringsplichtige moet zelf keuzes maken hoe de vereiste kennis wordt opgedaan. Hij of zij kan kennis opdoen door zelfstudie, dagonderwijs, avond- of weekendcursussen, klassikaal, schriftelijk of via internet. Ook de wijze waarop de kennisverwerving het beste kan worden verenigd met de persoonlijke omstandigheden valt onder de eigen verantwoordelijk.
• De gemeente koopt het noodzakelijke cursusaanbod voor inburgeraars in. Het cursusaanbod voor inburgering wordt in twee fasen opengesteld voor vrije marktwerking. In de eerste fase krijgen de gemeenten de verantwoordelijkheid voor de inkoop van het cursusaanbod. In de tweede fase krijgen de inburgeringsplichtigen de keuzevrijheid voor hun inburgeringscursus.

De gemeenten zullen in het nieuwe stelsel een aantal belangrijke taken uitvoeren. Het Rijk zal de gemeenten de daartoe benodigde middelen ter beschikking stellen. De vergoeding aan de gemeenten heeft betrekking op de volgende taken.
• Het handhaven van de inburgeringsplicht voor inburgeringsplichtigen die geen aanbod krijgen (kosten voor selectie, intake, handhaving, vaststelling boetes).
• Het aanbieden van inburgeringsvoorzieningen aan uitkeringsgerechtigden, geestelijk bedienaren en inburgeringsplichtigen zonder inkomsten uit arbeid of een uitkering (onder meer voor kosten voor selectie, intake, handhaving, de voorzieningen zelf, vaststelling en inning eigen bijdragen en boetes).
• Het verstrekken van informatie.
Op basis van de huidige inzichten betreft het bedrag dat het Rijk aan gemeenten ter beschikking zal stellen circa € 225 miljoen structureel per jaar.

18/09/2005

publicatie

Integratie > Inburgering

Inburgering algemeen