De algemene opvatting was dat integratie in de samenleving vanzelf volgt als inburgeraars over voldoende taalvaardigheid beschikken. De uitvoering van het inburgeringstraject kent hierdoor vaak een volgtijdelijke opbouw. In de eerste fase van het traject leert de inburgeraar de elementaire onderdelen van de Nederlandse taal. Pas als de inburgeraar de taal voldoende beheerst, richt hij zich op bijvoorbeeld een beroepsopleiding of werk. Met deze volgtijdelijke opbouw van het inburgeringstraject blijft het uiteindelijke perspectief van de inburgeraar lang buiten beeld.