Het Instituut voor Maatschappelijke Veiligheidsvraagstukken doet onderzoek naar samenwerkingsverbanden bij de criminaliteitsbestrijding in Amsterdam, Enschede, Rotterdam en Utrecht. Het onderzoek heeft als titel 'De ketenaanpak van veelplegers' en wordt afgerond in 2008. Het artikel is een verkenning van de eerste resultaten van dit onderzoek.

Rond de aanpak van veelplegers ontstonden medio 2004 in de grote steden in Nederland samenwerkingsverbanden van justitie, gemeente en hulpverleningspartners. De proactieve afstemming tussen de partijen was nieuw of in elk geval verregaander dan voorheen het geval was. Binnen deze samenwerking staat een persoonsgerichte benadering centraal. De aanpak is gericht op het voorkomen van recidive door een op de persoon toegesneden strafrechtelijk of hulpverleningstraject. Binnen steden die zich richten op een persoonsgerichte aanpak bestaat bijna altijd een casusoverleg. Daarin wisselen partners onder andere informatie uit over de meest actieve veelplegers. Er zijn ook verschillen tussen steden. In de ene stad heeft het Openbaar Ministerie meer regie dan in de andere stad.

De formele doelstellingen van de aanpak in de steden vertonen sterke overeenkomsten. Overal willen beleidsmakers een daling van criminaliteit en overlast bewerkstelligen. Het accent en het doel van de aanpak kunnen per stad verschillen. Zo wordt in één stad de keuzemogelijkheid van de veelpleger benadrukt. Deze kan kiezen voor een reclassering- of een hulpverleningstraject in plaats van een sanctietraject.

De coördinatie van een netwerk is van groot belang voor het uiteindelijk functioneren ervan. Van belang is bijvoorbeeld dat de partners ervaren dat de coördinator onpartijdig en deskundig is. Een onafhankelijke coördinator heeft geen directe belangen en hoeft binnen de samenwerking geen eigen doelen na te streven.

In steden liggen formele convenanten ten grondslag aan de samenwerking. Hierin staan in grote lijnen taken en verantwoordelijkheden beschreven van de betrokken partijen. De mate waarin de aanpak en werkwijze zijn vastgelegd in protocollen en werkbeschrijvingen verschilt echter. Sommige steden gaan bijvoorbeeld later over tot formalisering omdat ze de prille betrekkingen tussen partijen niet willen verstoren.

01/03/2007

publicatie

Veiligheid

Criminaliteit