• Het relatieve aandeel van Antilliaanse jonge vrouwen in de criminaliteit is vele malen groter dan bij de overige bevolkingsgroepen.
• Het aandeel van Antillianen in criminaliteitsregistraties is ongeveer het tienvoudige van hun aandeel in de bevolking van Nederland.
• Het percentage jongeren dat betrokken bij misdrijven is onder Antillianen hoger dan bij andere bevolkingsgroepen.
• De Antilliaanse jeugdcriminaliteit verwijst vooral naar problemen van de Antilliaanse bevolking zelf.
• Het perspectief moet minder nadrukkelijk dan tot nu toe gericht worden op problemen met Antillianen en meer op de problemen van Antillianen. Een aanpak van criminele jongeren alleen is slechts symptoombestrijding.
• Beleid moet voldoen aan twee principes: maatschappelijke emancipatie en emancipatie in ideologisch opzicht. Die laatste is nodig voor de noodzakelijke zelfemancipatie en als breekijzer voor de neerwaartse spiraal.
• Categorale aandacht binnen een aanpak is een noodzakelijke voorwaarde om bij de doelgroep aan te sluiten. Dit mag worden beschouwd als een vierde principe. Categoraal moet daarbij ingevuld worden als Antilliaans en niet als Caribisch. Antillianen en Surinamers moeten dus niet als één doelgroep worden beschouwd.

Aanbevelingen:
• De centrale overheid neemt het voortouw bij ideologische rehabilitatie door de door Antillianen gehate aanduiding allochtonen te vervangen door rijksgenoten.
• Emancipatie in maatschappelijk opzicht vraagt beleid met betrekking tot arbeid, onderwijs en huisvesting.
• De complexiteit van de meervoudige problematiek vraagt een programmatische aanpak. De daarbij betrokken instanties schikken zich niet alleen in organisatorische integratie, maar ook en vooral in inhoudelijke integratie.
• Vanwege de meervoudige problematiek moeten interventies een scherp oog hebben voor de directe, sociale, context van de leden van de doelgroep.
• Aandacht en daarop aansluitende mislukking voeden het in de volksklasse aan de oppervlakte liggende wantrouwen en maakt de doelgroep onbereikbaarder dan hij al is. Het afgelopen decennium met vele loze beloften en op zijn best geïsoleerde projecten moet daarom worden afgesloten.
• Een aanpak vraagt het besef dat er veel geld, inzet en tijd mee gemoeid is en dat snelle recepten contraproductief zijn. Politici en bestuurders moeten zich realiseren dat een aanpak, afgemeten aan het gebruikelijke perspectief van vier jaar, om een 'worst case-scenario' vraagt.